ششمین آنالیز – تحلیل فینال هشتم کاپ دی

behsan-planning-banner-06-450x450

 

تحلیل فینال تورنومنت هشتم

بعد از پشت سر گذاشتن یک تورنومنت پر هیجان و با طراوت به بازی فینال رسیدیم ، ستاره ها یکی پس از دیگری کنار رفتند و در نهایت مجتبی صمدی و امیر قربانی تنها بازماندگان 20 گیمری بودند که تصمیم گرفته بودند جمعه ی خود را با یک تفریح سالم و در محیطی امن سپری کنند .
مسیری که این دو نفر برای رسیدن به مرحله ی نهایی طی کردند بسیار متفاوت بود ، مجتبی و امیر در دور گروهی هر دو در یک گروه بودند و مجتبی به عنوان صدر نشین به فینال رسیده بود و امیر را در دور گروهی مغلوب کرده بود ، امیر یکی از دو گیمری بود که با رتبه سوم موفق به صعود شد و با درخشش در دور حذفی به فینال رسید . اما تفاوت عمده ی این دو مسیر در این بود که امیر قربانی در مرحله ای که فقط 3 گیمر باقی مانده بودند به دلیل تفاضل گل بهتر توانست مستقیما به فینال برسد ( این یعنی یک بازی کمتر نسبت به مجتبی انجام داده بود و هم ذهنش کمتر تحت فشار قرار گرفته بود و هم تقریبا یک ساعت برای انجام ریکاوری زمان داشت و حتی این امکان را داشت که بازی مجتبی مقابل پویا دل حامد را تماشا کند و برای مقابله با او تاکتیک مناسبی بیاندیشد.)
تفاوت مسیر فقط به آنچه اشاره کردیم ختم نمی شود ، مجتبی بر حسب قرعه در قسمت سخت تر جدول قرار گرفته بود و حریفان شاخص تری از پیش روی برداشته بود ، در حالیکه امیر با حریفانی رو در رو شد که حداقل از نظر اسمی و بار روانی برایش چندان هم دلهره آور نبودند .
مجتبی که در اغلب بازی ها با ترکیب 1-3-2-4 به زمین می رود ، در بازی فینال وینگر هایش را جلو تر برده بود و با عقب تر آوردن هافبک شماره 10 ، چینش خودش را به 3-3-4 تغییر داده بود که در نگاه اول به دلیل سبک بازی مجتبی که مبتنی بر نفوذ از جناحین است ، تاکتیک عاقلانه ای به نظر می رسید چرا که به او اجازه می داد با پست شماره 10 ، وینگر ها را بیشتر تغذیه کند و آسان تر به محوطه ی جریمه ی حریف برسد.
امیر هم تقریبا در تمامی بازی ها با سیستم 3-3-4 بازی می کرد ، اگرچه در ظاهر سیستم هر دو نفر یکسان بود اما سبک آنها تفاوتهائی داشت .
مجتبی بیشتر به سبک بازی مستقیم علاقه دارد و روند پیشروی او در بازی به گونه ایست که سعی می کند بدون مکث توپ ها را به وینگر ها برساند و با نزدیک شدن به محوطه ی جریمه با پاس های عمقی و یا کات بک مهاجم هدف را صاحب توپ کند .
امیر اما در اجرای تاکتیک هایش همواره پاس های عرضی را در دستور کار خود قرار می دهد ، از وینگر ها به موقع کمک می گیرد ولی تمرکز اصلیش نفوذ از جناحین نیست بلکه ایجاد برتری نفری در پشت 18 حریف و پاسکاری های سریع و هوشمندانه است که در دفاع حریف حفره ایجاد می کند و به موقعیت تک به تک می رسد و یا در صورت دفاع فشرده حریف، با حرکت های عرضی مهاجمان کناری، فرصت های ایده آلی برای شوت زنی از فاصله 20 متری به دست می آورد و برای همین منظور مهاجمان کناری را نزدیک تر می چیند .
در فینال هشتم شاهد گل زود هنگام امیر بودیم که دلیل آن پاسکاری بی مهابای مجتبی در زمین خودی بود که با قطع توپ به موقع امیر به گل اول منجر شد . مجتبی بعد از این که گل دوم را روی یک حرکت تیمی از امیر دریافت کرد ، بازی را به دست گرفت و با روندی که در بالا اشاره کردیم به گل هم رسید ، اما به دلیل ضعف دفاعی و تکرار صحنه ی مشابه گل اول بازی، در اواخر بازی برای بار سوم دروازه ی خود را گشوده شده دید . مجتبی بعد از این گل روی ضد حمله دوباره دروازه امیر رابا گل به خودی گشود تا بازی با حساب 3-2 به پایان برسد .
امیر نشان داد که اعتماد به نفس خوبی دارد و با تیم ملی آلمان ( تیمی که کمتر گیمر ها آن را بر می گزینند ) و با استفاده از مهره ی ناشناسی همچون tah در ترکیب اصلی توانست به قهرمانی برسد .
مجتبی اما بیشتر از حریف به خودش باخت ، او که فشار زیادی را تا رسیدن به فینال تحمل کرده بود، تمرکز صد در صدی نداشته و به دلیل اشتباهات در پاسکاری ها دروازه اش را گشوده دید . ناگفته نماند که مجتبی در چند صحنه نشان داد در دفاع مثل حمله عالی نیست و به تمرکز بیشتری نیاز دارد .

 

بهسان اکبری
تیم آنالیز کمپ فوتبال دیجیتال کاپ دی
Cupday.ir

 

نوشتن نظر

نام و نام خانوادگی :

ایمیل :

سایت :


8 + 6 =