گزارش فینال تورنومنت دوازدهم

news-banner-5

بعد از پشت سر گذاشتن مرحله ی گروهی که تنها شگفتی آن کنار رفتن معین حبیب زاده در مرحله ی گروهی بود ، وارد مرحله ی حذفی شدیم که بر خلاف مرحله ی گروهی ، اتفاقات عجیب و غریب کم نداشت . در این قسمت به اتفاقات مهم دور حذفی و سپس فینال نورنومنت دوازدهم می پردازیم .
روند رو به رشد ادامه دارد :

یعد از نمایش خیره کننده ی محمود محمدی لر در دوره ی یازدهم ، موفقیت این گیمر در دوره ی دوازدهم نیز ادامه یافت . محمود با صعود از گروه E و کسب برتری مقابل امیر برزین توانست تا جمع 6 نفر پایانی تورنومنت صعود کند .
دوستی که بلای جان شد ! :

پویا دل حامد که هفته های قبل تر در مقابل محمد نگهبان به برتری می رسید ، این روز ها در مقابل دوست خودش به مشکل برخورده . در تورنومنت دهم شاهد این بودیم که محمد در همگروهی با پویا توانست به عنوان نفر اول صعود کند و همین مسئله زمینه ساز حذف پویا دل حامد با قرار گرفتن در نیمه ی سخت تر جدول شد . در تورنومنت دوازدهم هم این محمد بود که در رویارویی با پویا برتری را به دست آورد و موجب حذف گیمر شماره یک شد .
تغییری که جواب نداد :

مجتبی صمدی بعد از ناکامی در دوره ی یازدهم ، در دوره ی دوازدهم تصمیم گرفت به جای بارسلونا با یوونتوس مسابقه دهد که این تغییر کمک چندانی به او نکرد و مجتبی این بار در جمع 12 نفر پایانی از گردونه ی مسابقات کنار رفت .
گرد و خاک در بازگشت دوباره :

رضا نوری که بعد از 5 دوره غیبت در تورنومنت های کاپ دی از دوره ی یازدهم دوباره به جمع گیمر های کاپ دی بازگشته ، این هفته عملکرد بسیار درخشانی داشت . اگرچه در نگاه اول بازی رضا ممکن است چنگی به دل نزند ، اما نتایجی که او در دوره ی دوازدهم کسب کرده و حریفانی که شکست داده حاکی از توان بالای اوست .
مسیر دو فینالیست :

رضا نوری که برای اولین بار حضور در فینال را تجربه می کرد ، از سد حریفان نامداری گذر کرده بود که هر کدام مدعی قهرمانی بودند . او در مرحله ی حذفی ابتدا مجتبی صمدی را دریک بازی بسیار نزدیک از پیش رو برداشت ، سپس در مقابل اکبر نوروزی یک دوئل دیدنی انجام داد و به سختی به برتری رسید . بعد از این دو حریف نامدار نوبت محمد نگهبان بود تا اسیر تاکتیک های دفاعی رضا شود . همه ی نام هایی که برده شد از بزرگان کاپ دی به شمار می روند و این نشانگر بزرگی کاریست که رضا توانست در دوره ی دوازدهم انجام دهد .
پویا زاد سلطانی هم که در تورنومنت یازدهم توفیق چندانی نیافته بود ، این بار به جای بارسلونا ، رئال مادرید را ترجیح داده بود . این تغییر برای او به خوبی جواب داد . پویا با برتری مقابل محمد علی جعفرزاده و امین بهاری و با انجام یک بازی کم تر به دلیل تفاضل گل بهتر نسبت به سایرین به فینال رسید .
تحلیل مسابقه ی فینال :

مسابقه ی فینال تقابل دو سبک متضاد بود که بیشتر در میانه ی میدان سپری شد. پویا بیشتر میل به هجوم دارد و بازی چشم نوازی ارائه می دهد، اما رضا با اتخاذ تاکتیک های دفاعی حمله های حریف را خنثی می کند و در کمین می نشیند تا در یک فرصت مناسب در ضد حمله به گل برسد . سطح نزدیک دو گیمر و تاکتیک های دفاعی رضا نوری باعث شد تا یک بازی کم گل و پربرخورد رقم بخورد . پویا که پی برده بود رضا بیشتر به سانتر از جناحین روی خواهد آورد با قرار دادن سه مدافع بلند قامت در ترکیب اصلی در کنار دو پیستون که عقب تر بازی می کردند موفق شد جناحین خود را بخوبی ببندد و بیشتر زمان بازی توپ و میدان را در دست داشته باشد . رضا هم بیشتر سعی می کرد مانع شکل گیری بازی حریف شود و میانه ی میدان را با دوندگی بالا و پرسینگ مناسب می بست . نیمه ی اول بازی بیشتر با جدال بر سر تصاحب توپ سپری شد . در دقیقه ی 36 با اشتباه رضا در پاسکاری در زمین خودی و فرصت طلبی پویا ، تک گل بازی به ثمر رسید . در نیمه ی دوم رضا تلاش بیشتری برای گلزنی انجام داد و سیستم خود را از 3-3-4 به 2-4-4 تغییر داد . اما این تغییر اثر چندانی در بازی او نداشت و تنها فرصت جدی خود را در دقیقه ی 75 به تیر دروازه زد تا بازی با همان تک گل نیمه ی نخست به پایان برسد .
در کل برداشت ما از این بازی ، سراسیمگی و عجله ی هر دو گیمر و به ویژه پویا بود که باعث شد نتوانند بازی خوب خود در مراحل قبلی را در فینال تکرار کنند .

 

نوشتن نظر

نام و نام خانوادگی :

ایمیل :

سایت :


2 + 3 =